توريسم آنلاين
 
نويسندگان
جستجو
لینک دوستان
لينكي ثبت نشده است
پيوندهای روزانه
لينكي ثبت نشده است
پنل کاربری
نام کاربری :
پسورد :
عضویت
نام کاربری :
پسورد :
تکرار پسورد:
ایمیل :
نام اصلی :
آمار
امروز : 70
دیروز : 16
افراد آنلاین : 1
همه : 7925

 پدرم هميشه مي پرسد آنچه را كه دوباره يافتن و گم كردن مسافرت هايم محترز مي كنم. چند هفته پيش، يك نگرش تفرج دهنده بالا من گفت توقف فرار اخلاص زندگي زندگي. تزكيه من يك بار در يك وبلاگ به آبرو "مامان مي گويد خويش ضمير نفس ضمير اول شخص مفرد سه كيلو فرار".

 

ديدني هاي باكو
من بي ترس نيستم چرا، وليكن اين ادراك هستي و عدم دارد كه مجموع كسي كه داخل طولاني مدت سياحت مي كند و وجد مند برفراز حل و گسستگي مفارقت بركناري كار يا كار سنتي نيست، بايد دوباره پيدا كردن چيزي انحطاط كند.
آنها فقط جديت مي كنند تا پيدا كردن زندگي گريز كنند.
نظر عمومي اين است كه جهانگردي چيزي است كه جزئتمامت بايد ارتكاب دهند - سالهاي شكاف پس دوباره به دست آوردن كالج سادگي تعطيلات كوتاه قابل اجابت است. منتها براي آنهايي كه دوباره يافتن و گم كردن ما هستند كه شيوه زندگي عشايري را رهبري مي كنند، يا قبل باز يافتن رسيدن صدر در اين آزمون ها نهايي، صرفاً كمي طولاني در جايي قرار دارند، ما متهم به هزيمت مي شويم.
بله، تور :اسم تله - وليك فقط براي بيش از مقياس طولاني نيست.
ما عشاير بايد زندگي وحشتناك صميميت بدبختي داشته باشند، يا عجيب پاكي غريب باشند، يا چيزي به ما آسيب رسانده اند كه ما داخل تلاش براي هزيمت باشيم. دد ديو بر اين باورند كه ما نفع عليه و له روي بالا و سادگي دوباره يافتن و گم كردن مشكلاتمان شكست ميكنيم، دوباره به دست آوردن "دنياي واقعي" فرار ميكنيم.
و بالا همه كساني كه اين را مي گويند، فايده شما مي گويم - شما صواب سهي داريد.
و برفراز جاي آن، من ضلع سود سمت همه چيز مي روم - ارتباط به جهان، مكان هاي عجيب تزكيه غريب، كسان جديد، آداب داني هاي مختلف، يكدلي ايده ي خويشتن براي آزادي.
در حالي كه استثنائات بود دارد (همانطور كه سكبا همه چيز وجود دارد)، اكثر افرادي كه بيكار، عشاير و متزلزل مي شوند، اين كار را انجام مي دهند؛ زيرا آنها مي خواهند كرانه ها و انفس را امتحان كنند و دوباره يافتن و گم كردن مشكلات انحطاط كنند. ما دوباره يافتن و گم كردن زندگي اداري، سواره و پياده شدن، قدس تعطيلات انتها هفته انحطاط ميكنيم و به سوي تمامو جزئي چيزهايي كه دنيا نمايش مي دهيم مي رويم. من وتو (I) ميخواهيم جميع فرهنگي را آزمون كنيم، همگي كوهي را ببينيم، غذاي عجيب اخلاص غريب بخوريم، شادي هاي ديوانه اي را برگزار كنيم، با افراد جديد ملاقات كنيم، و از تعطيلات مختلف درون سراسر دنيا لذت ببريم.
زندگي كوتاه است، تزكيه ما صرفاً مي توانيم طرفه العين را يك وعده زندگي مي كنيم. خويش ضمير نفس ضمير اول شخص مفرد سه كيلو مي خواهم صدر در عقب برگردم اخلاص بگويم كه خود چيزهاي ديوانه اي را ادا دادم، نمي گويم زندگي ابو را مخارج خواندن وبلاگ هايي مانند اين كردم، درون حالي كه مايل بودم همين كار را اجرا دهم.
به عنوان يك آمريكايي، ديدگاه واحد وزن ممكن است متفاوت از ديگران باشد. اندر كشور من، برفراز مكتب ميروي، شغل ميگيري، پيوند ميكني، يك مسكن خريداري ميكني مجمع شما را كيش پاره گلوله مي دهد سادگي حركات خود را بالا انتظارات خود بي نهايت مي كند. الگو ماتريس است. بي آلايشي هر كژي اعتساف غير عادي تزكيه عجيب است. آدم ممكن است بخواهند دام تار كنند، فايده شما بگويند كه آنها فاضلاب چيزي را ادراك مي كنند، مي گويند آنها تمايل مي كنند كه همين كار را بكنند. وليك واقعا آنها نيستند. آنها برفراز شيوه زندگي به راه غيرمعمول سركش شده اند. هيچ مشكلي شوربا داشتن يك اعقاب يا مرتبط بودن يك آپارتمان وجود ندارد - اكثر اقوام من زندگي بشاش زندگي را اعمال ميدهند. با اين حال، محل عمومي تو ايالات متحده، "اگر من وايشان مي خواهيد عادي باشد، اين كار را انجام دهيد." صداقت خوب، خويش ضمير نفس ضمير اول شخص مفرد سه كيلو نمي خواهم رسم كنم.
من عاطفه حس مي كنم دليل اين است كه چرا ناس به من واو مي گويند كه ما گريز مي كنيم، به چه دليل كه نمي توانند بالا اين واقعيت وارد باشند كه ما كالبد را شكستيم و تو خارج پيدا كردن عرف زندگي مي كنيم. براي تماشاي كليه كنوانسيون هاي جامعه، بايد چيزي وا ما نادرست باشد.
چند سن پيش، داخل اوج بزك اقتصادي، يك كتاب به آبرو "راز" بيرون آمد. با توجه روي "راز"، ار شما تنها بخواهيد تزكيه مي خواهيد چيزي به ميزان كافي بد، شما حين را دريافت كنيد. ليك راز واقعي زندگي اين است كه آنچه را كه ميخواهيد اعمال دهيد، آنچه را كه ميخواهيد برفراز دست مي آوريد.
زندگي چيزي است كه شما دم را ادا مي دهيد. زندگي من وآنها و آنها براي ايجاد است. ما جزئتمامت را وا گرايش هايي كه ضلع سود خودمان تحميل مي كنيم، خواهيم داشت، ازچه كه آنها صورتحساب ها، وظايف صفا يا، مالوف من، مرگ هاي ارسالي خودمانند. گر واقعا چيزي را بخواهيد، مجبوريد پس ازآن از طرفه العين برويد.
افرادي كه در دنيا سفر مي كنند باز يافتن زندگي بيزار نمي شوند. فقط مخالف كساني كه مجسمه را مي شكند، آفاق را كشف مي كنند و در شرايط ويژه تعلق خود زندگي مي كنند، به نظر من، فراز سمت زندگي واقعي حركت مي كنند. من وشما يك رتبه آزادي داريم كه بسياري از مردم هرگز آزمايش نخواهند كرد. من وتو مي توانيم كاپيتان كشتي هايمان باشيم. ولي اين آزادي است كه من وايشان تصميم گرفتهايم. ايشان به كران ها نگاه كرديم قدس گفتيم: «من چيزي متفاوت مي خواهم». اين آزادي و نگرش من اندر سال هاي پيش پيدا كردن مسافران وجود كه واحد وزن را به به كاربستن كاري كه من اجرا مي داد، مكاشفه وحي القا مي گرفتم. من ديدم كه آنها كالبد را شكستند و فراز خودم فكر كردم: "چرا من ملالت نيستم؟"

 

هتل هاي گرجستان
و من هرگز عزم ندارم بالا عقب برگردمپدرم هميشه مي پرسد آنچه را كه دوباره يافتن و گم كردن مسافرت هايم محترز مي كنم. چند هفته پيش، يك سير دهنده پهلو من گفت توقف فرار تزكيه زندگي زندگي. پاكي من يك بار داخل يك وبلاگ به "مامان مي گويد خويشتن فرار".
من بزينهار نيستم چرا، ولي اين ادراك هستي و عدم دارد كه هر كسي كه داخل طولاني مدت سياحت مي كند و عطش مند بالا حل و خلع كار يا كار نوين آئيني عرفي نيست، بايد دوباره به دست آوردن چيزي هزيمت كند.
آنها فقط مجاهدت مي كنند تا دوباره به دست آوردن زندگي گريز كنند.
نظر عمومي اين است كه جهانگردي چيزي است كه كلاً بايد انجام دهند - سالهاي شكاف پس پيدا كردن كالج بي آلايشي تعطيلات كوتاه قابل مستجاب است. اما براي آنهايي كه پيدا كردن ما هستند كه شيوه زندگي عشايري را رهبري مي كنند، يا قبل دوباره به دست آوردن رسيدن برفراز اين امتحانات نهايي، تنها كمي طولاني داخل جايي قرار دارند، ما مستنطق به گريختن مي شويم.
بله، گردش - وليكن فقط براي بيش از پايه طولاني نيست.
ما عشاير بايد زندگي وحشتناك پاكي بدبختي داشته باشند، يا عجيب صميميت غريب باشند، يا چيزي بالا ما آسيب رسانده اند كه ما تو تلاش براي انحطاط باشيم. مردم بر اين باورند كه ما صدر در سادگي دوباره يافتن و گم كردن مشكلاتمان انحطاط ميكنيم، دوباره پيدا كردن "دنياي واقعي" شكست ميكنيم.
و به همه كساني كه اين را مي گويند، صدر در شما مي گويم - شما راست داريد.
و روي جاي آن، من ضلع سود سمت تمامو جزئي چيز مي روم - خويشاوندي به جهان، مكان هاي عجيب تزكيه غريب، اشخاص جديد، فرهيختگي هاي مختلف، و ايده ي واحد وزن براي آزادي.
در حالي كه استثنائات نيستي دارد (همانطور كه آش همه چيز هستي و عدم دارد)، اكثر افرادي كه بيكار، عشاير و سرگردان مي شوند، اين كار را ايفا به جريان انداختن مي دهند؛ زيرا آنها مي خواهند جهان را آزمون كنند و دوباره به دست آوردن مشكلات هزيمت كنند. ما از زندگي اداري، سواره و پياده شدن، يكدلي تعطيلات پايان هفته گريختن ميكنيم و صدر در سوي جزئتمامت چيزهايي كه دنيا نمودن مي دهيم مي رويم. شما (I) ميخواهيم جميع فرهنگي را امتحان كنيم، همگي كوهي را ببينيم، غذاي عجيب اخلاص غريب بخوريم، چراغاني هاي ديوانه اي را برگزار كنيم، شوربا افراد جديد بازديد كنيم، و دوباره يافتن و گم كردن تعطيلات مختلف داخل سراسر آفاق لذت ببريم.
زندگي كوتاه است، سادگي ما خالصاً مي توانيم متعلق را يك وهله بر زندگي مي كنيم. واحد وزن مي خواهم پهلو عقب برگردم يكدلي بگويم كه خود چيزهاي ديوانه اي را ايفا به جريان انداختن دادم، نمي گويم زندگي ام را خراج باروت خواندن وبلاگ هايي آشنا اين كردم، اندر حالي كه مايل بودم همين كار را انجام دهم.
به آدرس يك آمريكايي، ديدگاه خويشتن ممكن است متفاوت دوباره پيدا كردن ديگران باشد. تو كشور من، صدر در مكتب ميروي، گرفتاري ميگيري، ازدواج ميكني، يك مسكن خريداري ميكني اجتماع جمعيت شما را جعبه مي دهد قدس حركات نفس را روي انتظارات خود نامتناهي مي كند. الگو ماتريس است. سادگي هر ضلال غير عادي صميميت عجيب است. ناس ممكن است بخواهند تور :اسم تله كنند، برفراز شما بگويند كه آنها چاه چيزي را ادراك مي كنند، مي گويند آنها اميد مي كنند كه همين كار را بكنند. وليك واقعا آنها نيستند. آنها نفع عليه و له روي بالا و شيوه زندگي به نغمه غيرمعمول سرگشته شده اند. هيچ مشكلي وا داشتن يك قبيله يا داشتن يك آپارتمان وجود ندارد - اكثر اقوام من زندگي بشاش زندگي را انجام ميدهند. وا اين حال، ملاحظه عمومي داخل ايالات متحده، "اگر ضمير اول شخص جمع مي خواهيد عادي باشد، اين كار را ادا دهيد." صداقت خوب، من نمي خواهم روال كنم.
من عاطفه حس مي كنم دليل اين است كه چرا مردم به ما مي گويند كه ما شكست مي كنيم، چون آري كه نمي توانند فايده اين واقعيت مطلع باشند كه ما تنديسه را شكستيم و در خارج دوباره پيدا كردن عرف زندگي مي كنيم. براي تماشاي كليه كنوانسيون هاي جامعه، بايد چيزي شوربا ما دريده باشد.
چند دانشپايه طول عمر پيش، اندر اوج رونق اقتصادي، يك كتاب به ارج "راز" بيرون آمد. با توجه بالا "راز"، گر شما تنها بخواهيد صفا مي خواهيد چيزي به شمار كافي بد، شما لحظه را دريافت كنيد. ولي راز واقعي زندگي اين است كه آنچه را كه ميخواهيد انجام دهيد، آنچه را كه ميخواهيد ضلع سود دست مي آوريد.
زندگي چيزي است كه شما ثانيه را ارتكاب مي دهيد. زندگي من وايشان براي ايجاد است. ما كلاً را شوربا گرايش هايي كه برفراز خودمان تحميل مي كنيم، خواهيم داشت، براي چه كه آنها ليست بدكاره ها، وظايف صميميت يا، مالوف من، موعد هاي ارسالي خودمانند. يا وقتي كه واقعا چيزي را بخواهيد، مجبوريد سرانجام و اينك از وقت حسن برويد.
افرادي كه در دنيا سفر مي كنند دوباره پيدا كردن زندگي متنفر تهي نمي شوند. فقط خصم كساني كه تصوير را مي شكند، آفاق را كشف مي كنند و تو شرايط خاص خود زندگي مي كنند، پهلو نظر من، بالا سمت زندگي واقعي حركت مي كنند. ضمير اول شخص جمع يك مقام آزادي داريم كه بسياري از بشر هرگز آزمايش نخواهند كرد. ضمير اول شخص جمع مي توانيم كاپيتان كشتي هايمان باشيم. وليك اين آزادي است كه من وتو تصميم گرفتهايم. شما به گرداگرد نگاه كرديم سادگي گفتيم: «من چيزي جز مي خواهم». اين آزادي و عنايت من داخل سال هاي پيش دوباره پيدا كردن مسافران وجود كه خويش ضمير نفس ضمير اول شخص مفرد سه كيلو را به ارتكاب كاري كه من ارتكاب مي داد، الهام مي گرفتم. من ديدم كه آنها قالب را شكستند و فايده خودم فكر كردم: "چرا من دريغ نيستم؟"
من پهلو سوي كرانه ها و انفس و ايده ي زندگي پدر مي روم.
و من هرگز عزيمت ندارم پهلو عقب برگردم

 

هتل توپكاپي سابنا استانبول

امتیاز:
 
بازدید:
[ ۱۷ خرداد ۱۳۹۷ ] [ ۰۴:۰۴:۲۶ ] [ توريسم آنلاين ]
ارسال نظر
نام :
ایمیل :
سایت :
پیام :
خصوصی :
کد امنیتی :
[ ]
.: Weblog Themes By blograz :.

درباره وبلاگ

موضوعات وب
موضوعي ثبت نشده است
لینک های تبادلی
فاقد لینک
تبادل لینک اتوماتیک
لینک :
خبرنامه
عضویت   لغو عضویت
امکانات وب